Kiezen voor jezelf is niet egoïstisch! Wel als je je verantwoordelijkheid ontloopt

“Is grenzen stellen egoïstisch?”
Het is een vraag die ik vaak krijg.

En eerlijk?
Mijn antwoord is niet zwart-wit.

Want kiezen voor jezelf is in de meeste gevallen net ontzettend gezond. Het vraagt moed. Het vraagt eerlijkheid. Het vraagt dat je luistert naar wat er vanbinnen leeft in plaats van altijd te doen wat anderen verwachten.

Maar…
Er zijn momenten waarop kiezen voor jezelf wél egoïstisch kan aanvoelen.
En dat is wanneer je daarbij je verantwoordelijkheid ontloopt.

Een concreet moment dat mij deed stilstaan

Onlangs organiseerde ik een ijsbadworkshop.
Er was veel vraag naar. Mensen wilden hun grenzen verleggen, uit hun hoofd komen, meer voelen. Ik had een fijne begeleidster gevraagd, alles geregeld, de groep zat meteen vol en er stond zelfs een wachtlijst.

De avond voordien, rond kwart na tien, kreeg ik een bericht.
“Ik kom morgen niet.”

Met uitleg. Met context.
En dat is helemaal oké.

Maar toen ik aangaf dat de sessie niet meer kon worden terugbetaald, ontstond er discussie.
Dat het niet fair was. Dat het veel zei over mij...

En daar begon het bij mij te wringen.

Want ik ben de eerste die mensen aanmoedigt om grenzen te stellen. Om te zeggen:
“Dit klopt niet meer voor mij.”
“Ik kies nu voor mezelf.”

Maar kiezen voor jezelf betekent niet dat je zomaar alles achterlaat zonder te kijken naar de impact.

Vrijheid en verantwoordelijkheid horen samen

Grenzen stellen is krachtig.
Maar verantwoordelijkheid nemen maakt het volwassen.

Dat kan betekenen dat je:

• kijkt of iemand anders jouw plek kan innemen

• je afspraak respecteert die je eerder maakte

• bereid bent om de consequenties te dragen van je keuze

Niet omdat je moet.
Maar omdat het klopt.

Voor jezelf.
En voor de ander.

Uit de slachtofferrol stappen

Wat hier vaak onder zit, is iets wat ik ook zie in wandelcoaching:
de neiging om in de slachtofferrol te gaan.

We wijzen naar omstandigheden. Naar anderen. Naar “hoe het gelopen is”.
Terwijl echte groei begint wanneer je zacht maar eerlijk naar jezelf kijkt.

Dat is ook waar de dramadriehoek over gaat.
En hoe je die kan omkeren naar de winnaarsdriehoek.

Niet door perfect te zijn.
Maar door bewust te kiezen.

Grenzen stellen wordt makkelijker wanneer je weet wat belangrijk is

Veel mensen zeggen:
“Ik wil wel beter nee leren zeggen… maar ik weet niet hoe.”

Daarom werk ik tijdens wandelcoaching vaak met kernwaarden.
Wat vind jij écht belangrijk?
Wat geeft jou energie?
Wat wil jij beschermen in je leven?

Wanneer dat helder wordt, wordt kiezen ook eenvoudiger.
Dan voelt een grens niet langer als egoïstisch.
Maar als trouw zijn aan jezelf.

---

Voel jij dat dit thema bij jou leeft?
Dat je vaker ja zegt terwijl je nee voelt?
Of dat je keuzes maakt waar je achteraf toch mee worstelt?

Tijdens een wandelcoachingtraject kijken we samen hoe jij sterker kan leren kiezen.
Voor jezelf.
Zonder schuldgevoel.
Maar mét verantwoordelijkheid.

Ontdek hier hoe we kunnen samenwerken:
www.lessislottie.be

En wil je meer weten over de dramadriehoek en hoe je drama kan loslaten?
Luister dan zeker ook naar podcastaflevering 57 van Thanks a Lottie.

 

---